Bij veel mensen in huis staat ergens nog een oude vissenkom. Zo eentje die ooit midden op tafel stond met één goudvis erin. Schijnbaar tevreden maar zeker voorspelbaar.

Altijd in beweging, maar nooit echt verder. De vis zwemt zijn rondje. Dag in, dag uit.

Hij kent elk steentje en elke nepplant in zijn kleine wereld. En toch lijkt alles steeds nieuw. Kort geheugen, weet je wel. Handig zolang je niet merkt dat je al tijden dezelfde route zwemt.

Zo zijn sommige merken ook. Altijd druk in beweging, maar binnen hun eigen glazen grenzen. Dat je denkt vooruit te gaan maar eigenlijk rondjes zwemt. Dezelfde boodschap, hetzelfde trucje, hetzelfde publiek. Tot het water troebel wordt en niemand nog ziet wat erin zit. Want als je het van buiten de kom bekijkt beweegt de wereld sneller dan jij.

Wij zijn er om het glas open te breken. Om het water te verversen, nieuwe stroming te brengen en merken weer te laten ademen in het grote geheel. Want zolang je in cirkels blijft zwemmen, lijkt elke bubbel een idee. Er is meer water dan je denkt.

Link naar case